Het is lente...en wat brengt de lente..mooier weer!!!  Dus minder tijd voor de hobby? Voor mij aankomende tijd veel minder tijd, alhoewel ik er eerst nog hard mee aan de slag ga in de meest letterlijke zin.

Op een dag bereik je een leeftijd waarop je ouders gaan zeuren...Over de rommel die je maakt, over het inpikken van de ruimtes in hun huis, het feit dat je nu wel een keer genoeg hebt van dat spul en ga zo maar door. Gelukkig kan ik mededelen dat ik dus eigenlijk doorsnee ouders heb. Gemakshalve genaamd pa en ma, want dat praat makkelijker soms.

Zoals gezegd zeuren ouders meest van de tijd, de mijne zijn echter al jaren bezig. Nou ik kan je vertellen, met succes!!! De mensen die voor jou gekozen hebben en die je al die tijd lief gehad hebben pesten je nu weg! En waarom? Geen idee....

Komt het dan toch door het feit dat je jaren terug getrokken op de zolder leefde in je eigen wereldje? Of omdat je te veel ruimte in beslag neemt?

Het feit ligt er gewoon, je moet weg...en jij niet alleen ook je spullen. Inpakken dan maar..wat een karwei! Maar het gaat goed komen ik voel het... wanneer ik voor de zoveelste keer een spijker en schroef verwijder. Langzaam pak ik alles in, langzaam breek ik de zolder af. Langzaam deel voor deel, stukje hier stukje daar, nog een ontspoort wagentje en dan zit het erop....

Je wereld stortte deels in, maar dat was je eigen schuld omdat je die plank nu eenmaal nog niet los had moeten maken want daar stond nog het een en ander op.

Nu is alles ingepakt en klaar voor transport. De enige vorm van transport waar je in je eigen wereld hoopt dat het nooit zover komt. Bij mij is het zover, ik ga samenwonen en moest dus mijn treinbaan afbreken. Mijn wereld stortte in, oke, ik brak hem zelf af...maar zal herbouwd worden op een nog grote ruimte die ik al had dat is een ding wat zeker is...

En mijn ouders maar zeuren dat het zoveel dozen zijn die ze moeten verhuizen, ja hallo! Ik moest van jullie toch weg? Een nieuwe tijd breekt aan...