Een paradevoorbeeld om te laten zien wat Pit-Peg eigenlijk heeft gedaan zijn de twee onderstaande afbeeldingen.
Een Miba-lezer wilde in februari 1979 een oplossing voor zijn tunnelprobleem. Op de foto is duidelijk te zien dat er veel te veel  sporen in een berg geleid worden. Maar als iemand zijn railplan nu een keer niet wil veranderen, moet er naar een oplossing gezocht worden.
Het is misschien wat ouderwets voor het computertijdperk, maar wat Pit-Peg met pen en papier deed, vind ik geweldig. Om te beginnen zijn de tunnelopeningen veel te dicht bij elkaar. Ook is er teveel inkijk in de openingen zelf. Beter is het om een stuk donkergrijs karton van 10 a`15 cm lang in de tunnelopening te plakken.
De keuze van bomen was in 1979 zeker nog niet zo groot als het tegenwoordig is, maar de flessenborsteldennen waren destijds ook al niet meer modern te noemen. 

















Nu kunnen we zien welke verbetering Pit-peg destijds voor deze “sjoelbak’ had.
De tunnelinrit helemaal links is naar achteren verplaatst en word via een dal de berg ingeleid.
De openingen  rechts zijn door rotsen optisch van elkaar gescheiden en het panorama heeft een achtergrond gekregen, wat meer diepte schept. De straattunnel is helemaal vervangen door een brug.
Door een straatbrug te plaatsen voor de tunnels worden deze bijna onzichtbaar. Rotsen en arcademuren werden gebruikt om de openingen te camoufleren. De dennen zijn vervangen door geloofwaardigere loofbomen. De tunnel helemaal rechts heeft een steunmuur.
Oude architectuur zoals de arcades en de tunnels zijn met de modernere bouwwerken, de straatbrug en de loods mooi gecombineerd.

Al met al vind ik het een mooi voorbeeld om met de werken van Pit-Peg  te beginnen.

Ik zou het leuk vinden om commentaar of kritiek erover te krijgen.

Tot de volgende keer,
Joep

Plaats uw reactie op het forum.